Ինչու են կատուները քիչ ջուր խմում և ինչպես օգնել նրանց ավելի շատ հեղուկ ստանալ

Շատ տերեր նկատում են, որ կատուն օրվա ընթացքում ընդամենը մի քանի անգամ է մոտենում ջրի ամանին և սկսում են անհանգստանալ՝ արդյոք նա շատ քիչ չի՞ խմում։ Կատուներն իսկապես առանձնահատկություն ունեն․ անհրաժեշտ հեղուկի զգալի մասը կարող են ստանալ սննդից, հատկապես եթե օգտագործում են խոնավ կեր։

Այդ պատճառով ջրային հավասարակշռությունը ճիշտ չէ գնահատել միայն նրանով, թե որքան ջուր է պակասել ամանից։ Կարևոր է օրվա ընդհանուր հեղուկը՝ սննդի մեջ եղած ջուրը գումարած առանձին խմած ջուրը։

Ինչո՞ւ են կատուները հաճախ շներից քիչ ջուր խմում

Տնային կատուների նախնիները հարմարված էին համեմատաբար չոր միջավայրին և խոնավության մեծ մասը ստանում էին որսից։ Այդ ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների մի մասը պահպանվել է նաև ժամանակակից տնային կատուների մոտ։

Այդ պատճառով խոնավ կեր օգտագործող կատուն կարող է շատ հազվադեպ մոտենալ ջրի ամանին և միևնույն ժամանակ բավարար հեղուկ ստանալ։ Իսկ հիմնականում չոր կերով սնվող կենդանին սովորաբար պետք է ավելի շատ ջուր խմի։

Որքա՞ն ջուր է պետք կատվին

Ճշգրիտ պահանջը կախված է մարմնի քաշից, շրջակա ջերմաստիճանից, ակտիվությունից, սննդակարգից, տարիքից և առողջական վիճակից։

Անասնաբուժական աղբյուրներում առողջ կատուների համար հաճախ նշվում է մոտավորապես 60–100 մլ ընդհանուր ջուր մեկ կիլոգրամ մարմնի քաշի համար օրական, սակայն այս քանակի մեջ ներառվում է նաև սննդի մեջ եղած ջուրը։ Ուստի խոնավ կերով սնվող կատուն կարող է ամանից շատ քիչ խմել, իսկ չոր կեր օգտագործող կենդանուն սովորաբար ավելի շատ խմել է պետք։

Առողջ կատվին պետք չէ ստիպել հասնել աղյուսակում նշված կոնկրետ թվին։ Ավելի օգտակար է իմանալ հենց նրա սովորական վարքը և հաշվի առնել սննդակարգը։

Խոնավ և չոր կերերի ջրի պարունակությունը շատ տարբեր է

Խոնավ կերը մեծ քանակությամբ հեղուկ է պարունակում, իսկ չոր հատիկներում ջուրը շատ ավելի քիչ է։ Այդ պատճառով նույն քաշ ունեցող երկու կատու կարող են լրիվ տարբեր հաճախականությամբ մոտենալ ջրի ամանին և երկուսն էլ նորմալ ջրային հավասարակշռություն ունենալ։

Եթե անասնաբույժը կոնկրետ կատվի համար նպատակահարմար է համարում հեղուկի ընդունման ավելացումը, ամբողջությամբ կամ մասամբ համապատասխան խոնավ սննդակարգի անցնելը կարող է օգտակար տարբերակ լինել։

Երբեմն խնդիրը հենց ամանն է

Կատուն կարող է ծարավ լինել, բայց չսիրել խմելու պայմանները։

Խանգարող գործոններ կարող են լինել՝

• շատ նեղ ամանը, որի եզրերին բեղերը հաճախ դիպչում են,
• կեղտոտ կամ երկար ժամանակ չլվացած տարան,
• պլաստիկի կամ լվացող նյութի հոտը,
• երկար ժամանակ կանգնած ջուրը,
• աղմկոտ կամ շատ անցուդարձ ունեցող վայրը,
• զուգարանի կողքին դրված ամանը,
• այլ կենդանիների հետ մրցակցությունը։

Կատուները շատ անհատական են․ մեկը հանգիստ խմում է փոքր ամանից, մյուսը նախընտրում է լայն կերամիկական տարա։

Տանը մի քանի ջրի աղբյուր դրեք

Ջուր խմելու հավանականությունը մեծացնելու ամենապարզ միջոցներից մեկը տարբեր վայրերում մի քանի աման դնելն է։

Այսպես կատուն կարող է ինքն ընտրել այն տեղը, որտեղ իրեն հանգիստ է զգում։ Սա հատկապես օգտակար է մեծ տներում և մի քանի կենդանի ունեցող ընտանիքներում։

Բոլոր ամանները պարտադիր չէ դնել սննդի կողքին։ Որոշ կատուներ ավելի հաճույքով են խմում, երբ ջուրը սննդից առանձին է գտնվում։

Ինչպիսի՞ աման ընտրել

Հաճախ հարմար են լայն և ոչ շատ խորը կերամիկական, ապակյա կամ չժանգոտվող պողպատից ամանները։ Դրանք հեշտ է մաքրել, իսկ լայն ձևը կարող է նվազեցնել բեղերի շփումը եզրերի հետ։

Սակայն համընդհանուր լավագույն տարբերակ գոյություն չունի։ Լավագույն ամանը այն է, որից հենց ձեր կատուն իրականում ցանկանում է խմել։

Պե՞տք է խմելու շատրվան

Որոշ կատուներ շատ են հետաքրքրվում շարժվող ջրով, և շատրվանը կարող է նրանց ավելի հաճախ խմելու դրդել։ Մյուսները լրիվ անտարբեր են կամ վախենում են շարժիչի ձայնից։

Ուստի շատրվանը պարտադիր պարագա չէ։ Եթե կատուն հաճույքով խմում է սովորական ամանից, միայն նորաձևության պատճառով այն փոխել պետք չէ։

Եթե շատրվան օգտագործվում է, այն պետք է պարբերաբար ապամոնտաժել ու լվանալ, իսկ ֆիլտրերը փոխել արտադրողի ցուցումներով։ Շարժվող ջուրը ինքնաբերաբար մաքուր ջուր չի նշանակում։

Որքա՞ն հաճախ փոխել ջուրը

Թարմ ջուր ցանկալի է առաջարկել ամեն օր, իսկ տեսանելիորեն կեղտոտված ջուրը փոխել անմիջապես։ Ամաններն էլ պետք է պարբերաբար լվանալ, քանի որ դրանց մակերեսին բիոֆիլմ է առաջանում։

Շոգ եղանակին կամ եթե ջրի մեջ հաճախ բուրդ և սննդի մնացորդներ են հայտնվում, այն կարելի է ավելի հաճախ փոխել։

Կարելի՞ է ջուր ավելացնել կերին

Եթե կատուն ընդունում է այդ կառուցվածքը, խոնավ կերին կարելի է մի փոքր լրացուցիչ ջուր խառնել։ Որոշ կատուներ նաև ուտում են թրջած չոր կեր, իսկ մյուսներին սովորական կառուցվածքի փոփոխությունը ընդհանրապես դուր չի գալիս։

Փոփոխությունները ցանկալի է անել աստիճանաբար։ Եթե ջուր ավելացնելու պատճառով կատուն սկսում է զգալիորեն ավելի քիչ ուտել, միայն լրացուցիչ հեղուկի համար փորձը շարունակել պետք չէ։

Իսկ արգանակը կամ կաթը

Սովորական կովի կաթը մեծահասակ կատվի համար լավ «ջրելու» միջոց չէ։ Շատ կատուներ վատ են մարսում լակտոզան, իսկ կաթը նաև ավելորդ կալորիաներ է տալիս։

Երբեմն ջուրն ավելի գրավիչ դարձնելու համար օգտագործվում է ջրի մեջ պահածոյացված թունայի հեղուկի փոքր քանակ կամ անաղ մսային արգանակ, բայց պետք է համոզվել, որ բաղադրության մեջ չկան սոխ, սխտոր, շատ աղ, համեմունքներ կամ այլ անցանկալի բաղադրիչներ։

Նման հավելումները կարող են լինել ժամանակավոր միջոց, բայց չեն փոխարինում մաքուր ջրի մշտական հասանելիությանը։

Շոգ եղանակին ջուրը հատկապես կարևոր է

Տաք օրերին համոզվեք, որ կատվին մի քանի տեղում թարմ ջուր է հասանելի։ Ամանները ցանկալի չէ թողնել ուղիղ արևի տակ, որտեղ ջուրը արագ տաքանում է։

Եթե տունը մի քանի հարկ ունի, օգտակար է ջուր դնել յուրաքանչյուր հարկում, որպեսզի կենդանին ստիպված չլինի հեռու գնալ։

Ինչպե՞ս հասկանալ, որ կատվին հեղուկ չի բավականացնում

Տնային պայմաններում ջրազրկումը գնահատող փորձերը միշտ հուսալի չեն, հատկապես նիհար կամ տարեց կատուների մոտ։ Մտահոգիչ կարող են լինել՝

• արտահայտված թուլությունը,
• չոր կամ կպչուն լնդերը,
• վատ ախորժակը,
• փսխումը կամ փորլուծությունը,
• միզելու նկատելի նվազումը,
• ընդհանուր թուլությունը,
• երկարատև հրաժարումը սննդից և ջրից։

Եթե կատուն հիվանդ տեսք ունի կամ ակնհայտորեն ջրազրկված է, տնային հնարքները բավարար չեն․ անհրաժեշտ է անասնաբույժի գնահատում։

Իսկ եթե կատուն հանկարծ սկսել է շատ ավելի շատ խմել

Ծարավի կտրուկ ավելացումն էլ կարևոր նշան է։ Տերը երբեմն ուրախանում է, որ կատուն «վերջապես լավ է խմում», մինչդեռ ջրի ամանին անսովոր հաճախ մոտենալը կարող է հիվանդության ախտանշան լինել։

Ծարավի և միզարձակման ավելացումը հանդիպում է, օրինակ, երիկամային հիվանդությունների, շաքարային դիաբետի և այլ վիճակների ժամանակ։ Հատկապես կարևոր է դիմել բժշկին, եթե փոփոխությունը պահպանվում է և միաժամանակ փոխվում են քաշը, ախորժակը կամ ակտիվությունը։

Իմացեք հենց ձեր կատվի սովորական ռեժիմը

Խնդիրը նկատելու լավագույն միջոցը հասկանալն է, թե ինչն է բնական հենց ձեր կենդանու համար։ Եթե կատուն տարիներ շարունակ հազվադեպ է մոտենում ամանին, խոնավ կեր է ուտում, իրեն լավ է զգում և նորմալ միզում է, դա բոլորովին այլ իրավիճակ է, քան չոր կերով սնվող կատվի՝ հանկարծ ջրից հրաժարվելը։

Նույնքան կարևոր է հակառակ փոփոխությունը․ առանց սննդակարգի կամ եղանակի փոփոխության ծարավի նկատելի ուժեղացումը արժե քննարկել անասնաբույժի հետ։

Պարզ տնային ծրագիր

• միշտ ապահովեք թարմ ջրի հասանելիություն,
• հանգիստ վայրերում մի քանի աման դրեք,
• պարբերաբար լվացեք ամանները,
• փորձեք լայն կերամիկական, ապակյա կամ մետաղական տարաներ,
• եթե կատվին դուր է գալիս՝ առաջարկեք շատրվան,
• հաշվի առեք խոնավ կերից ստացվող ջուրը,
• ծարավի կտրուկ փոփոխության դեպքում դիմեք անասնաբույժի։

Ամենակարևորը

Կատուները հաճախ ամանից ավելի քիչ են խմում, քան սպասում են տերերը, հատկապես եթե խոնավ կեր են օգտագործում։ Սա պարտադիր չէ նշանակի հեղուկի պակաս։

Ամենաօգտակար մոտեցումը ջուրը թարմ, հասանելի և գրավիչ դարձնելն է, սննդի մեջ եղած խոնավությունը հաշվի առնելը և սովորական վարքի փոփոխություններին հետևելը։ Ծարավի հանկարծակի նվազումը կամ, հակառակը, անսովոր ավելացումը ավելի կարևոր է, քան ցանկացած համընդհանուր թիվ։