Թոյբոբ
Սկիֆ-թայ-դոն, սկիֆ-թոյ-բոբ, Toybob
Թոյբոբը մանրակազմ կատու է՝ կարճ պոչով, ամուր մարմնով և շատ բարեկամական բնավորությամբ։ Փոքր չափերին հակառակ՝ այն ակտիվ, խելացի ու շփվող կենդանի է և չի սիրում երկար մենակ մնալ։
Ցեղատեսակի բնութագրերը
Կարճ՝ ցեղատեսակի մասին
Ընդհանուր նկարագիր
Թոյբոբը տնային կատուների ամենափոքր ցեղատեսակներից է։ Հասուն կենդանին հաճախ չափերով հիշեցնում է չորսից վեց ամսական ձագի, բայց ունի համաչափ, ամուր և մկանուտ մարմին։ Մանրակազմությունը կապված չէ կարճ վերջույթների հետ։
Գլխավոր արտաքին առանձնահատկությունը մի քանի ողերից կազմված կարճ շարժուն պոչն է, որը կարող է պոմպոնի, կեռիկի կամ փոքր պարույրի ձև ունենալ։ Գլուխը մեղմ սեպաձև է, աչքերը՝ խոշոր։ Կան կարճամազ և կիսաերկարամազ տարբերակներ։
Պատմություն
Ցեղատեսակի պատմությունը սկսվել է Դոնի Ռոստովում 1980-ականներին։ Սիամական տիպի կարճապոչ կատուներից ծնվեցին անսովոր փոքր ձագեր՝ կայուն կարճ պոչով։ Սկզբում ցեղատեսակը կոչվում էր սկիֆ-թայ-դոն, իսկ հետո տարածվեց Toybob անվանումը։
Պոպուլյացիան երկար ժամանակ շատ փոքր էր։ Գենոֆոնդը լայնացնելու համար բուծողները օգտագործել են համապատասխան արտաքինով տնային կատուներ և խիստ ընտրել սերունդը։ Այսօր էլ թոյբոբը հազվադեպ ցեղատեսակ է։
Առողջություն
Թոյբոբը սովորաբար կենսունակ է, սակայն սահմանափակ գենոֆոնդի պատճառով կարևոր են ծնողների հետազոտություններն ու հստակ ծագումը։ Կարճ պոչը չպետք է ցավ կամ շարժման սահմանափակում առաջացնի, իսկ ողնաշարն ու հոդերը ցանկալի է գնահատել անասնաբույժի մոտ։
Փոքր չափը պահանջում է զգույշ վերաբերմունք։ Ծանր առարկան, կոպիտ խաղացող մեծ շունը կամ անզգույշ երեխան կարող են վնասել կատվին։ Պարբերաբար վերահսկում են ատամները, սիրտը, քաշն ու ընդհանուր զարգացումը։
Բնավորություն և վարք
Բնավորություն
Թոյբոբը գրեթե ամբողջ կյանքում մնում է խաղասեր և հետաքրքրասեր։ Այն արագ է սովորում, հիշում է առօրյան և սիրում է հետևել մարդուն տնով մեկ։ Շատերը հաճույքով բերում են խաղալիք և արձագանքում պարզ հրահանգներին։
Ցեղատեսակը բարեկամական է, քնքուշ և սովորաբար ագրեսիվ չէ։ Այն մշտապես չի պարտադրում շփումը, բայց կանոնավոր ուշադրության կարիք ունի և վատ է տանում երկար մեկուսացումը։
Ընտանիք և կենդանիներ
Երեխաների հետ լավ է շփվում, եթե երեխան հասկանում է, թե որքան փխրուն կարող է լինել փոքր կենդանին։ Նախադպրոցականների հետ խաղը պետք է վերահսկվի մեծահասակների կողմից։
Այլ կատուների և հանգիստ շների հետ հաճախ ընկերանում է։ Շատ խոշոր կամ կտրուկ շունը կարող է պատահաբար վնասել նրան։ Տանը պետք է լինեն անվտանգ բարձր տեղեր հանգստանալու համար։
Խնամք և պահպանում
Մազածածկ և հիգիենա
Կարճամազ թոյբոբին սանրում են շաբաթը մեկ, կիսաերկարամազին՝ երկու անգամ։ Մազաթափության շրջանում սանրում են ավելի հաճախ։ Լողացնում են մի քանի ամիսը մեկ կամ կեղտոտվելու դեպքում։
Եղունգները կարճացնում են մոտ երկու շաբաթը մեկ, ականջներն ու աչքերը ստուգում՝ շաբաթական։ Ատամները ցանկալի է մաքրել շաբաթական մի քանի անգամ, քանի որ փոքր ծնոտում ատամները կարող են խիտ դասավորվել։
Անվտանգություն և սնունդ
Չնայած չափին՝ թոյբոբին պետք են խաղեր, բարձրանալու տեղեր և մտավոր առաջադրանքներ։ Համալիրները պետք է կայուն լինեն, իսկ բարձր տեղերից իջնելու ուղիները՝ անվտանգ։ Պատուհաններն ու պատշգամբները պաշտպանում են ցանցերով։
Չափաբաժինները հաշվարկում են շատ ճշգրիտ, քանի որ փոքր մարմնի համար նույնիսկ քիչ ավելորդ քաշը զգալի է։ Ազատ փողոցային զբոսանքը հազվադեպ մանրակազմ կատվի համար չափազանց վտանգավոր է։