Ավստրալիական հիլեր

Կարճ՝ ցեղատեսակի մասին

Ավստրալիական հիլերը աշխատանքային հովվաշուն է, որը ստեղծվել է ծանր և ամենօրյա աշխատանքի համար։ Սա պարզապես ակտիվ ուղեկից չէ, այլ շուն, որի պատմական դերը եղել է խոշոր եղջերավորների հսկումը, հոտի ուղղորդումը և երկար տարածություններում աշխատանքը։

Ցեղատեսակը ձևավորվել է Ավստրալիայում, երբ ֆերմերներին պետք էր դիմացկուն, խելացի և համարձակ շուն։ Հիլերը պետք է կարողանար աշխատել շոգի, կոշտ տեղանքի և մեծ անասունների հետ՝ հաճախ ինքնուրույն որոշումներ ընդունելով։

Պատմություն

Ավստրալիական հիլերի ձևավորման մեջ կարևոր էին եվրոպական հովվաշները և Ավստրալիայի տեղական պայմանները։ Ցեղատեսակը գնահատվում էր ոչ թե դեկորատիվ տեսքի, այլ աշխատանքի համար՝ արագ արձագանք, ուժ, տոկունություն և մարդու հետ համագործակցելու ունակություն։

Արտաքին տեսք

Սա միջին չափի, ամուր և մկանոտ շուն է՝ լայն կրծքով, կանգնած ականջներով և խիտ կարճ մազածածկով։ Գույնը կարող է լինել կապտավուն, կապտաբծավոր կամ կարմիր խայտաբղետ։

Ում է հարմար

Հիլերը հարմար է ակտիվ և փորձառու մարդկանց, ովքեր պատրաստ են ամեն օր զբաղվել շան հետ։ Նրան պետք են ոչ միայն զբոսանքներ, այլ նաև մարզումներ, առաջադրանքներ և հստակ կանոններ։ Առանց զբաղվածության այս շունը կարող է ձանձրանալ և դառնալ անկառավարելի։

Բնավորություն և վարք

Ավստրալիական հիլերի բնավորության հիմքում էներգիան, խելքը և տիրոջ հետ ուժեղ կապն են։ Նա ցանկանում է լինել մարդու կողքին, բայց միաժամանակ պահպանում է ինքնուրույնություն և աշխատանքային շան լրջություն։

Հիլերը հաճախ ընտրում է մեկ գլխավոր մարդու, հետևում է նրան և ուշադիր հետևում ամեն ինչին։ Նրան անհրաժեշտ է հստակ համակարգ՝ ինչ կարելի է, ինչ չի կարելի և երբ պետք է հանգիստ մնալ։

Ցեղատեսակն ունի ուժեղ հովվական բնազդ։ Շունը կարող է փորձել վերահսկել երեխաների, կենդանիների կամ շարժվող առարկաների ընթացքը։ Այդ վարքը պետք է ճիշտ ուղղորդել վաղ տարիքից։

Օտարների հանդեպ հիլերը սովորաբար զգուշավոր է։ Նա լավ պահակ է, բայց ճիշտ սոցիալիզացիայի դեպքում չպետք է լինի անտեղի ագրեսիվ։

Խնամք և պահպանում

Ավստրալիական հիլերի խնամքը ներառում է կանոնավոր շարժում, վարքի վերահսկում, մազածածկի խնամք և առողջության նկատմամբ ուշադրություն։

Մազածածկ

Կարճ և խիտ մազածածկը բավական է սանրել շաբաթական մոտ երկու անգամ։ Սեզոնային մազաթափության ժամանակ ավելի հաճախ սանրելը օգտակար է։ Կտրել այս ցեղատեսակին պետք չէ։

Ակտիվություն

Հիլերին անհրաժեշտ են երկար զբոսանքներ, վարժանքներ, որոնողական խաղեր և մտավոր աշխատանք։ Միայն բակ թողնելը բավարար չէ։

Առողջություն

Հնարավոր են հոդերի, աչքերի, լսողության և վահանաձև գեղձի խնդիրներ։ Կարևոր են պլանային անասնաբուժական ստուգումները, քաշի վերահսկումը և ցանկացած կաղության կամ վարքի փոփոխության նկատմամբ ուշադիր վերաբերմունքը։